સંજના ..... લઘુકથા ..
Hi ... કેમ છે ? કેમ ઘણા દિવસથી online નથી આવતી ? એ સાંભળને ? ચાલને વધારી ઝડપભેર કરી પાંપણો જમીન પર રાખી મૌન થઈ સંજનાં ચાલી ગઈ . ઘેર આવી રૂમમાં ગઈ. ચહેરા પર ઉદાસી છવાયેલી હતી . આંખ ફૂટું ફૂટું થઈ રહી હતી . થોડીક ક્ષણમાં ચોધાર આંસુઓ ગાલપર આવી ગયાં.
. . . કેમ બોલતી નથી ? વાત તો કહે શું થયું છે ઘણા દિવસથી તું આમ જ સૂનમૂન આવે છે ને પછી વહી જાય છે બોલ પ્રશ્ન શું છે ? અંતિમ ના આ બોલ જાણે સીધા હદયપર અસર કરતા હોય એવું લાગતું ,પણ અંતિમ તો સાવ નિર્દોષ હતો . અંતિમ ઘેર ગયો. સાંજની વેળાએ સંજનાના વિચારો ના ચકડોળે ચડ્યો . કેમ એ આજકાલ મારાથી દૂર ભાગે છે ? મને એ પસંદ નથી કરતી કે શું ? પણ હું તો એનો પાક્કો યાર છું . ચલ કાલે આવવાદે કોલેજમાં એનો પ્રશ્નનો હલ કરી જ લઉ .
. . . . સવાર પડી .અંતિમ ના મનમાં એજ વિચારો વલોવાતા હતા. અંતિમ ઝડપથી બસમાં બેસી ગયો . રોજ કરતાં એ આજે વહેલો કોલેજમાં આવી ગયો હતો . એની નજર સંજનાને આમતેમ શોધતી હતી . પણ ક્યાંય એ દેખાતી ન હતી . સમય વીતી ગયો હતો. પણ સંજના ક્યાય મળી નહિ . આજે એ આવી કેમ નહિ ? અંતિમના ચહેરા પર ઉછાટ દેખાઈ આવતી હતી . એ મળવા માટે તડપતો હતો . એક દિવસ બે દિવસ એમ કરતા આજે અઠવાડિયું વીતી ગયું .
આ બાજુ અંતિમના ઘરે ઢોલ ને શરણાઈ ઓ ગૂંજવા માંડી. ચારેબાજું આનંદ ઉલ્લાસ હતો .વરઘોડાની તૈયારી થઈ રહી હતી . ચારે દિશામાં આનંદ છવાયેલો હતો .આ બાજુ સંજનાની હાલત એજ હતી. દિવસ અને રાત ક્યાં જાય છે કશુંય ભાનમાં ન હતું . બસ એક જ વાતનું ભાન હતું કે એ " અંતિમ ને એ પ્રેમ કરે છે "........"!
મેવાડા ભાનુ " શ્વેત
09,12,2016
No comments:
Post a Comment